Neyse ertesi günü sabırsızlıkla beklemeye başladım. Bir yandan da içimi kemiren müthiş bir korku vardı...Ya beni sapıtırlarsa..
.Aman Allah’ım bu ihtimali düşünmek bile istemiyordum...Hayır buna fırsat vermemeliydim...
Ve stratejik hareket etmeliydim.Bunun için akşamleyin erkenden uyumalıydım. Ama ne mümkün heyecandan uyuyamıyordum. Neyse o gece kaç kez yoksa sabah oldu mu heyecanı ile uyandım artık bilemiyorum. Neyse sabah çok şükür herkesten erken kalkmış ve sapıtılma tehlikesini atlatmıştım...
Bu arada tabi sabaha kadar dere yolunun ve derenin nasıl bir yer olduğu hakkında defalarca zihnimde hayaller uçuşuyordu...
Nihayet yola koyulmuştuk ve dere yolculuğu başlamıştı...
Köyde çocuklar için her zaman olduğu gibi uzun yolculuklarda bir eşeğin kıç kısmında yolculuk başlamıştı...
